''
 

Onvang de nieuwsbrief

Klassieke Muziek

met releases, Info

en aanbiedingen.

-

E-mailadres:


 

''

''

''
''
   
  • 1 -
Titel:
Componist:
Categorie:
tracks:
Alle artikelen

Britten : Cello Symphony - Cello sonata & cello suites

Britten, Bejamin ( 1913 - 1977 )
Categorie:  Tips
Info:  Alban Gerhardt : cello. BBC Scottish Symphony Orchestra o.l.v. Andrew Manze. Hyperion 2cd's. Release 17-2-2013.
afbeelding:  http://www.poortmusic.nl/klassiek/afbeeldingen2/11684.gif
prijs:  € 34,99
 
Trackinfo : Britten :
Symphony for Cello and Orchestra, Op. 68
BBC Scottish Symphony Orchestra, Andrew Manze
Sonata for cello and piano in C major, Op. 65
with Steven Osborne (piano)
Suite No. 1 for cello solo, Op. 72
Suite No. 2 for cello solo, Op. 80
Suite No. 3 for cello solo, Op. 87
Temas Sacher/
Pro en contra Benjamin Britten
Ik heb even getwijfeld of ik dit onderwerp wel bij de kop moet nemen. Edward Benjamin Britten, honderd jaar geleden geboren als gewone jongen in Lowestoft. Zoon van een tandarts en een muzikale moeder. In 1976 overleden als Baron Britten of Aldeburgh. De grootste Engelse operacomponist sinds Purcell en auteur van ander magnifiek vocaal werk. Sinds Bach en Boccherini heeft bovendien niemand zoveel bijgedragen aan de uitbreiding van het cellorepertoire. Want net als Prokofjev en Sjostakovitsj (en wie niet) liet ook Britten zich inspireren door zijn vriend Mstislav Rostropovitsj.
Tot zover niets aan de hand. We worden op het ogenblik overspoeld met nieuwe cd’s en dvd’s. Daarnaast zijn de vier films en documentaires die de befaamde cineast Tony Palmer maakte over Britten en diens partner Peter Pears opnieuw uitgebracht. Voldoende reden om het weer eens over de baron te hebben. In het vorige nummer van Klassieke Zaken jubelde Hein van Eekert al over de nieuwe Virgin Classics-opname van The Rape of Lucretia met Ian Bostridge. En niet te vergeten dirigent Oliver Knussen. Hetzelfde team dat dit meesterwerk twee jaar geleden ook in het Holland Festival presenteerde. Onvergetelijke avond. Daar is nu een ander album bijgekomen dat de aandacht trekt en rechtstreeks op een prijzenregen afstevent. In deze uitgave is alles gebundeld dat Britten tussen 1960 en 1976 schreef voor Rostropovitsj. Allereerst de Sonata voor cello en piano ? een interessante mix van puur Britten gekruid met snufjes Sjostakovitsj. Daarop volgde de ietwat weerbarstige Symphony for cello and orchestra. Op de tweede cd staan de drie solosuites plus als toegift Tema ‘Sacher’, dat de doodzieke Britten er in zijn sterfjaar nog uit wist te persen als bijdrage aan een Liber Amicorum voor de Zwitserse mecenas-dirigent Paul Sacher.
Alles gespeeld door de Duitse cellist Alban Gerhardt. Rising star van de eerste orde. Een meesterlijke cellist en een boeiende ‘verteller’. Vooral in de Sonate voor cello en piano met Steven Osborne (een naam om in de gaten te houden) scoort hij hoog met een van de allerbeste opnamen van dit opus die ik ken. Hun versie is extra attractief door de perfecte Londense opname, die aanzienlijk beter is dan de in Glasgow gemaakte registratie van de Cellosymfonie, waarin een opdringerige grote trom de geluidsbalans verstoort. Tot zover het goede nieuws.

Anders wordt het nu blijkt dat de Engelse pers zich op glad ijs heeft gewaagd waar het gaat om het priveleven van Britten en Pears. Tony Palmer heeft hun langjarige relatie indertijd in een van zijn documentaires stijlvol in perspectief gezet. Nu we bij het eeuwfeest van Britten zijn aanbeland, klinken er ineens ook andere geluiden. Zelfs in een achtenswaardige krant als The Guardian. In november begon wat op een ‘hetze’ tegen de homoseksuele componist begint te lijken, toen een redacteur met een verhaal kwam waarin hij pedofilie suggereerde.

Grote verontwaardiging overal. Er was en is tot op heden geen schijn van bewijs voor deze absurde theorie. Het is immers al lang bekend dat Britten altijd gefascineerd is geweest door jongensstemmen en het thema homoseksualiteit, dat hij op onnavolgbare wijze heeft geïncorporeerd in zijn opera’s Peter Grimes en Billy Bud. Maar in januari werd het echt ergerlijk nadat naar buiten kwam dat Paul Kildea in een nieuwe biografie (Benjamin Britten: A Life in the Twentieth Century ? uitgever Allen Lane) ‘onthulde’ dat Brittens hartkwaal zou zijn veroorzaakt door een vergevorderde vorm van syfilis.
Ineens werd het een onsmakelijke vorm van omgaan met je materiaal. Kildea kreeg de wind van voren. Hij wist zich echter niet overtuigend te verdedigen tegen de uitspraken van een cardioloog (?hoogst onwaarschijnlijk?) en een anesthesist (?belachelijk?), die indertijd bij de operatie aanwezig waren. Wat deze affaire zo onverteerbaar maakt, is dat een deel van de pers in Engeland zich met zoveel overgave op dit onderwerp heeft gestort. Want we hebben het wel over een van de grootste componisten uit de vorige eeuw. Van wie dit jaar overigens nog veel meer moois is te verwachten in beeld en geluid.


winkelwagen
winkelwagen is leeg
bekijk winkelwagen


''

Poortmusic

Niet alleen aangesloten bij Klassieke Zaken, maar ook kennis van Klassieke Zaken


volg ons op
''