''
 

Onvang de nieuwsbrief

Klassieke Muziek

met releases, Info

en aanbiedingen.

-

E-mailadres:


 

''

''

''
''
   
  • 1 -
Titel:
Componist:
Categorie:
tracks:
Alle artikelen

Danse et chanson Grand desir

Diversen
Categorie:  Solisten vocaal
Info:  Anne Marieke Evers : mezzo sopraan, Anita Orme Della Marta : blokfluit / Harp
Marc Lewon, Luit
Elizabeth Rumsey, Viola d’Arco / Blokfluit
Stephanie Brandt, Blokfluit (track 10, 11) Aliud 1 sacd. SUPER AUDIO.Hybride.
afbeelding:  http://www.poortmusic.nl/klassiek/afbeeldingen/6523.gif
prijs:  € 22,95
 
Trackinfo : Dufay : Or me veult de bien - Anoniem : Maitresse - Binchois : L'ami de ma dame - Anoniem : Vil lieber zit Jo gotz - Anoniem : Vil lieber zit - Paumann : En Avois - Lewon : Corona - Anoniem : Triste Plaisir ( Basse Danse ) - Binchois : Triste Plaisir - Anoniem : Modocomor - Modocomor Bystu die rechte - Ockeghem : Petite Camusette - Aspasia Nasopoulou : Ballad 1 & Ballad 3 - Binchois : Dueil angoisseux - Anoniem : Franckurgenti - Dufay : Franc cuer gentil sur toutes gracieuse - Filles a marrier ( Basse Dance ) - Anoniem : Filles a marrier. De basse danse is een statige hofdans die een eeuw lang floreerde vanaf het midden van de vijftiende eeuw. De oorsprong van het genre ligt waar-schijnlijk in Bourgondië, maar de basse danse vond weerklank aan verschillende hoven in Europa. De term wordt al gebruikt in een gedicht van de uit Toulouse afkomstige priester, monnik en troubadour Raimon de Cornet (ca. 1320) , maar over de exacte danspassen vinden we niets tot de vroege vijftiende eeuw.
De twee belangrijkste bronnen voor de muziek van de Franse basse danse zijn te vinden in een manuscript in Brussel (Bibliotheque Royale de Belgique, Ms 9085, ca.1470) en in L’art et instruction de bien danser (ca. 1496) van Michel Toulouze: beide manuscripten uit de late vijftiende eeuw, beide terugblikkend op de muziek van eerder die eeuw. Samen met nog een aantal kleinere bronnen bevatten deze handschriften ongeveer vijftig cantus firmi, die in lengte variëren tussen de vierentwintig en tweeënzestig noten, genoteerd in trage semibreves zonder ritmische variatie. Waarschijnlijk diende bij de basse danses de cantus firmus in lange notenwaarden in de tenor als eenstemmige basis voor meerstemmige instrumentale improvisatie. Het bewijs voor die praktijk is te vinden in enkele uitgeschreven meerstemmige voorbeelden, bijvoorbeeld dat op de tenor-melodie Re di Spagna.


winkelwagen
winkelwagen is leeg
bekijk winkelwagen


''

Poortmusic

Niet alleen aangesloten bij Klassieke Zaken, maar ook kennis van Klassieke Zaken


volg ons op
''